Upoznajte gladijatorke: Žene ratnice koje su u areni prkosile pravilima svog vremena

Kada se spomene Stari Rim i gladijatorske borbe, većina ljudi zamišlja muškarce u oklopu koji se bore pred hiljadama gledalaca. Ipak, istorija krije i drugačiju priču – onu o ženama koje su zakoračile u arenu, uzele oružje u ruke i postale deo jednog od najpoznatijih spektakala tog vremena.

Žene gladijatorke, poznate kao gladiatrices, bile su retka pojava u rimskom društvu, ali njihovo postojanje potvrđuju istorijski zapisi i arheološki nalazi. Iako nisu bile brojne kao muškarci gladijatori, izazivale su veliku pažnju publike upravo zato što su predstavljale nešto neobično i neočekivano za tadašnje društvene norme.

Njihove borbe nisu bile samo prikaz fizičke snage, već i veliki javni događaji koji su privlačili veliki broj posmatrača. Za rimsko stanovništvo, nastupi žena u areni bili su svojevrsna novina i spektakl koji je izazivao različite reakcije – od oduševljenja do osude.

Pixabay

Ko su bile žene koje su ulazile u arenu?

Život žena gladijatorki nije uvek izgledao isto. Neke su u arenu dospele protiv svoje volje, kao robinje ili osuđenice koje su bile primorane da se bore. Za njih je gladijatorska borba predstavljala surovu svakodnevicu i borbu za opstanak.

Međutim, postojale su i žene koje su same birale takav život. Pojedine pripadnice viših slojeva rimskog društva odlučivale su da učestvuju u borbama, što je u tadašnjem svetu bilo izuzetno kontroverzno.

Za neke je to bio način da pokažu hrabrost, nezavisnost i veštinu, dok su druge možda privlačili slava, pažnja publike i uzbuđenje koje je donosila arena. Njihova odluka da se pojave pred masom gledalaca bila je svojevrsno rušenje pravila koja su ženama tog vremena uglavnom određivala mnogo ograničeniju ulogu.

Istorijski dokazi otkrivaju njihovo postojanje

Iako je sačuvano mnogo manje dokaza o ženama gladijatorkama nego o muškim borcima, nekoliko važnih nalaza potvrđuje da one nisu bile samo legenda.

Jedan od najpoznatijih dokaza jeste mermerni reljef pronađen u oblasti Halikarnasa, današnjem Bodrumu u Turskoj, koji se danas čuva u Britanskom muzeju. Datira iz drugog veka i prikazuje dve žene u borbi – Amazonku i Ahiliju – koje su predstavljene kao gladijatorke.

Profimedia

Pored toga, pažnju istoričara privukla je i mala skulptura koja se nalazi u muzeju u Hamburgu. Dugo se smatralo da prikazuje ženu koja koristi predmet za kupanje, ali su kasnija tumačenja ukazala na mogućnost da je reč o prikazu gladijatorke.

Iako su ovakvi nalazi retki, oni pružaju važan uvid u činjenicu da su žene bile deo rimskog gladijatorskog sveta.

Borbe žena bile su poseban spektakl za publiku

Nastupi gladijatorki nisu bili svakodnevni događaji, ali kada bi se pojavile u areni, privlačile su veliku pažnju. Njihove borbe često su organizovane kao posebna atrakcija tokom velikih proslava i javnih događaja.

Rimski carevi su voleli da organizuju raskošne igre koje su trebalo da pokažu moć i bogatstvo carstva, a u takvim prilikama žene ratnice predstavljale su nešto neobično i atraktivno za publiku.

Istoričar Kasije Dio beležio je događaje iz vremena cara Nerona, kada su žene učestvovale u različitim takmičenjima i borbama. Njihovo pojavljivanje izazivalo je pažnju, ali i negodovanje pojedinih Rimljana koji su smatrali da žene ne bi trebalo da učestvuju u takvim javnim nastupima.

Zašto su Rimljani kasnije zabranili borbe žena?

Iako su jedno vreme bile deo rimskog spektakla, žene gladijatorke nisu dugo opstale. Krajem prvog veka nove ere njihov broj je počeo da opada, a kasnije su njihovi nastupi potpuno zabranjeni.

Profimedia

Car Septimije Sever doneo je odluku 200. godine nove ere kojom je ženama zabranjeno da učestvuju u gladijatorskim borbama. Kao razlog se navodilo da takvi nastupi nisu primereni ženama, što je odražavalo tadašnje stavove o njihovoj ulozi u društvu.

Ipak, priča o njima nije nestala. Vekovima kasnije, žene gladijatorke ostale su simbol hrabrosti i prkosa pravilima svog vremena.

BONUS VIDEO:

Instalirajte našu iOS ili android aplikaciju – 24sedam Vest koja vredi