Ruski "Beli labud" ponovo uočen u akciji: Najveći i najbrži bombarder na svetu ima samo jednu manu (VIDEO)

Iako se poslednjih godina pažnja uglavnom usmerava na američke stelt bombardere nove generacije, ruski Tupoljev Tu-160 i dalje važi za jedan od najimpresivnijih vojnih aviona ikada napravljenih.

Za razliku od američkih B-2 Spirit i B-21 Raider, koji koriste napredne tehnologije smanjene radarske uočljivosti, Tu-160 svoju snagu zasniva na brzini, dometu i ogromnoj nosivosti.

U NATO-u je poznat pod imenom Blekdžek, dok ga u Rusiji nazivaju "Beli labud". I danas nosi titulu najvećeg i najtežeg strateškog bombardera koji je u aktivnoj upotrebi.

Pažnju javnosti ponovo je privukao nakon nedavnih letova iznad međunarodnih voda Barencovog i Norveškog mora, gde su ga pratili lovci-presretači MiG-31.

Rusko Ministarstvo odbrane saopštilo je da je misija trajala oko 16 časova i da su posade tokom nje uvežbavale dopunu gorivom u vazduhu. Takve aktivnosti odvijaju se u trenutku povećanih tenzija između Rusije i NATO-a, prenosi "Military Watch Magazine".

Sovjetski odgovor na američke bombardere

Tu-160 razvijen je tokom hladnog rata kao odgovor Sovjetskog Saveza na američku stratešku avijaciju. Umesto koncepta zasnovanog na prikrivenosti, sovjetski inženjeri odlučili su da naprave letelicu koja će se oslanjati na veliku brzinu, izuzetno veliki domet i mogućnost lansiranja projektila sa velike udaljenosti.

 

 

Bombarder ima krila promenljive geometrije i pokreću ga četiri turboventilatorska motora Kuznjecov NK-32 sa dodatnim sagorevanjem, čiji zbirni potisak dostiže oko 10.000 kilograma, zbog čega se smatra jednim od najsnažnijih vojnih aviona u istoriji.

Njegova maksimalna brzina prelazi dva maha, odnosno kreće se brzinom od približno 2.210 kilometara na čas, što ga čini najbržim strateškim bombarderom koji je danas operativan. Poređenja radi, američki B-52 Stratofortress i B-2 Spirit lete podzvučnim brzinama, dok je kod novog B-21 Raidera prioritet dat stelt karakteristikama, a ne brzini.

Tu-160 ima maksimalnu poletnu masu od oko 275 tona, a u unutrašnjim spremnicima može da ponese do 45 tona naoružanja. Takva nosivost premašuje kapacitete bombardera B-2 i B-21, a u pojedinim zadacima nadmašuje čak i čuveni B-52.

Prednost brzine naspram prednosti prikrivenosti

Iako može da nosi klasične avionske bombe, njegova osnovna uloga jeste lansiranje projektila velikog dometa. Modernizovana verzija Tu-160M koristi savremene krstareće rakete H-101 sa konvencionalnim bojevim glavama, kao i nuklearne H-102, čiji domet iznosi više hiljada kilometara. To mu omogućava da dejstvuje po ciljevima bez ulaska u snažno zaštićeni vazdušni prostor protivnika.

Uprkos impresivnim performansama, vojni stručnjaci smatraju da su američki B-2 Spirit, a posebno novi B-21 Raider, tehnološki napredniji sistemi. Ključna razlika ogleda se u tehnologiji skrivanja (stelt), odnosno sposobnosti izbegavanja radarskog otkrivanja.

Dok se Tu-160 oslanja na brzinu i dejstvo sa velike udaljenosti, američki bombarderi projektovani su tako da neopaženo prodru duboko u neprijateljski vazdušni prostor i izvrše zadatak. Kod B-21 taj koncept dodatno je unapređen novim materijalima za smanjenje radarskog odraza, savremenim digitalnim sistemima upravljanja, umrežavanjem i saradnjom sa bespilotnim letelicama.

U savremenim uslovima ratovanja, gde brojne države raspolažu naprednim protivvazdušnim sistemima, mogućnost da avion ostane neotkriven često se smatra važnijom od same brzine leta.

Bonus video

Instalirajte našu iOS ili android aplikaciju – 24sedam Vest koja vredi