Zašto se bebe pričešćuju u pravoslavlju, a ne u katoličanstvu? Razlika koja zbunjuje mnoge vernike

Jedna od prvih stvari koju primete ljudi kada prisustvuju pravoslavnom krštenju jeste da novokrštena beba odmah prima i pričest.

U Rimokatoličkoj crkvi to nije slučaj već se deca pričešćuju tek nekoliko godina kasnije, nakon posebne pripreme.

Kako je nastala ova razlika i zašto dve velike hrišćanske tradicije imaju različitu praksu?

I pravoslavna i katolička crkva veruju da je pričest (euharistija) jedan od najvažnijih sakramenata hrišćanskog života. Takođe, obe crkve krste malu decu.

Eugene Sergeev / Alamy / Profimedia

Međutim, razlikuju se u tome kada osoba prvi put prima pričest.

U pravoslavlju beba nakon krštenja i miropomazanja odmah prima pričest, a u katoličanstvu  pričest dolazi kasnije, obično između sedme i desete godine života.

U pravoslavnoj crkvi krštenje, miropomazanje i pričest čine jedinstvenu celinu.

Kada se dete krsti prima krštenje, prima miropomazanje i prima svetu pričest.

Na taj način novokrštena osoba, bez obzira na uzrast, postaje punopravni član crkvene zajednice.

Profimedia

 

Pravoslavna teologija naglašava da Božija blagodat nije uslovljena godinama, znanjem ili intelektualnim razumevanjem. Kao što se dete krštava pre nego što može da objasni veru, tako može i da primi pričest kao dar Božije milosti.

Ova praksa postoji još od ranih vekova hrišćanstva i smatra se nastavkom drevne tradicije.

U Rimokatoličkoj crkvi tokom srednjeg veka razvila se drugačija praksa.

Krštenje se i dalje obavlja u najranijem uzrastu, ali se pričest odlaže dok dete ne dostigne godine kada može da razume osnovno značenje sakramenta.

Pre prve pričesti deca prolaze veronauku, pripremu za ispovest i upoznavanje sa osnovama vere.

Ideja je da osoba treba svesno da pristupi pričesti i da razume njen značaj.

Zbog toga je u mnogim zemljama prva pričest jedan od najvažnijih događaja u verskom odrastanju deteta.

 Kako je došlo do razlike?

Zanimljivo je da u najranijoj istoriji hrišćanstva razlika gotovo nije postojala.

U prvim vekovima i na Istoku i na Zapadu novokršteni su uglavnom odmah primali pričest.

Kasnije je na Zapadu postepeno naglašena potreba za svesnim razumevanjem sakramenta, dok je Istok zadržao stariju praksu.

Zbog toga pravoslavni teolozi često ističu da su zadržali drevni običaj, dok katolički teolozi naglašavaju važnost lične pripreme i svesnog učešća.

Razlika između pravoslavne i katoličke prakse ne proizlazi iz različitog poštovanja prema pričesti, već iz različitog naglaska u razumevanju njenog primanja.

Pravoslavlje smatra da novokršteno dete odmah treba da učestvuje u punom životu Crkve, dok katolicizam naglašava trenutak kada dete može da razume značaj sakramenta i svesno mu pristupi.

Iako se praksa razlikuje, cilj je isti: uključivanje čoveka u zajednicu vere i život sa Bogom od najranijeg uzrasta.

Bonus video:

Instalirajte našu iOS ili android aplikaciju – 24sedam Vest koja vredi