Evropa joj je aplaudirala stojeći: Priča o rekordu Olivere Katarine u Olimpiji i uloga koja je pomerila granice

Vest da je Olivera Katarina preminula u 86. godini rastužila je poštovaoce umetnosti širom regiona. Iza sebe je ostavila karijeru kakvom se može pohvaliti mali broj domaćih umetnika – od uloge u kultnim "Skupljačima perja", preko nastupa na najprestižnijim svetskim scenama, do velikih međunarodnih filmskih produkcija. Među vrhuncima njenog stvaralaštva posebno se izdvajaju rekordni koncerti u čuvenoj pariskoj Olimpiji i uloga vojvotkinje od Albe u filmu "Goja", koji joj je doneo međunarodna priznanja. Vest o njenoj smrti saopštila je porodica.

Rekord u pariskoj Olimpiji

Međunarodna karijera Olivere Katarine dobila je snažan zamah nakon velikog uspeha filma "Skupljači perja" na Kanskom festivalu 1967. godine. Njena interpretacija pesama, ali i harizma kojom je osvojila publiku, otvorili su joj vrata evropskih scena.

Upravo zbog tog uspeha, direktor čuvene pariske koncertne dvorane Olympia, Bruno Kokatriks, doputovao je u Beograd kako bi joj lično ponudio angažman. Ubrzo je usledio jedan od najvećih uspeha u njenoj muzičkoj karijeri – 72 uzastopna koncerta u Olimpiji, što se i danas smatra podvigom koji je retko koji umetnik sa ovih prostora ostvario.

Profimedia

 

Francuska publika dočekala ju je sa oduševljenjem, a legendarni šansonjer Žilber Beko nazvao ju je "najboljim ambasadorom Jugoslavije u svetu". U Parizu je upoznala brojne umetnike, među kojima i Salvadora Dalija. Godinama se prepričavala priča da je čuveni slikar kleknuo pred njom, ali sama Olivera je kasnije objašnjavala da to nije bilo doslovno klečanje, već gest divljenja koji je vremenom prerastao u legendu.

Njena popularnost u Francuskoj bila je tolika da je čuveni kompozitor Šarl Dimon, najpoznatiji po saradnji sa Edit Pjaf, želeo da radi sa njom i posvetio joj pesmu "Jedan dan posle kraja sveta".

Vojvotkinja od Albe u velikom evropskom filmu

Samo nekoliko godina kasnije, Olivera Katarina dobila je jednu od najznačajnijih uloga svoje filmske karijere u ostvarenju "Goja ili težak put saznanja" iz 1971. godine, velikoj nemačko-sovjetskoj koprodukciji u režiji Konrada Volfa.

Tumačila je vojvotkinju od Albe, jednu od najpoznatijih žena španske istorije i muzu slavnog slikara Franciska Goje. Reč je o ulozi koja je od nje zahtevala spoj glumačke elegancije i snažnog scenskog prisustva, po čemu je i bila prepoznatljiva.

Film je sniman više od godinu dana na različitim lokacijama, među kojima su bili Lenjingrad, Berlin, bugarsko primorje Crnog mora i Dubrovnik, što ga je svrstalo među najveće evropske produkcije tog vremena.

cineclassico / Alamy / Profimedia

Za ulogu u filmu "Goja" Olivera Katarina dobila je priznanja na filmskim festivalima u Moskvi i Veneciji, potvrdivši da njen uspeh nije bio vezan samo za muziku, već i za glumačku karijeru. Toliki utisak ostavila je kao vojvotkinja od Albe da je kompozitor Kornelije Kovač kasnije napisao pesmu "Alba", inspirisanu upravo njenim likom iz filma.

Iako je film ostvario zapažen međunarodni uspeh, njegova jugoslovenska premijera nije dobila pažnju kakva se očekivala, pa je Olivera kasnije govorila da kod kuće često nije bila dovoljno cenjena uprkos priznanjima koja je dobijala u svetu.

Danas, kada se opraštamo od jedne od najvećih umetnica sa ovih prostora, upravo nastupi u pariskoj Olimpiji i uloga u filmu "Goja" ostaju među najsnažnijim dokazima da je Olivera Katarina bila umetnica čiji je talenat odavno prevazišao granice nekadašnje Jugoslavije.

Bonus video:

Instalirajte našu iOS ili android aplikaciju – 24sedam Vest koja vredi