Pevač Granda izgubio bitku sa opakom bolešću: Za sobom je ostavio brojne pesme, pisao ih je i za kolege, a nastupao i uz Stefana Milenkovića

Nekadašnji pevač benda „Maratonci 021", Aco Babić, preminuo je posle duže i teške bolesti u 52. godini. Brojni prijatelji i na društvenim mrežama uputili su mu poslednje zbogom.

Sahranjen će biti danas na Gradskom groblju u Novom Sadu.

Babić je, podsetimo, rođen 13. aprila 1973. godine u Bijeljini. Odrastao je i školovao se u Ugljeviku, u Bosni i Hercegovini, kraj dve starije sestre. I kao mlad se interesovao za muziku, pa je bio angažovan na mesnim priredbama i svečanostima, piše dalje „Kurir". Izvodio je hitove tadašnjih afirmisanih pevača, ne sluteći da će jednog dana i sam zaplivati tim vodama. Prelaskom u peti razred Osnovne škole „Veljko Lukić Kurjak", odmah je primećen njegov talenat od strane nastavnika muzičke kulture, Spomenka Novakovića, koji ga angažuje u školski duvački orkestar sa kojim nastupa širom tadašnje SFRJ. U tim gradovima osvajaju velike simpatije publike ali i nagradu za najbolji školski orkestar na republičkom nivou.

Sami nastupi, nagrade i priznanja im, kao takvima, otvaraju mnoge puteve i pozive za gostovanja na mnogim velikim svečanostima. Jedna od takvih je bila i svečanost „Radost Evrope" 1988. godine u Beogradu, u Centru „Sava", gde je zajedno sa orkestrom nastupao pored Stefana Milenkovića i hora iz Beograda. Bili su predstavnici SFRJ uz dvadesetak predstavnika zemalja Evrope.

O tom nastupu koji mu je bio i najdraži, jednom je rekao:

- Bili smo ili mnogo mladi ili zaokupljeni svojim „mladalačkim problemima" da bi imali vremena da razmišljamo kako smo mi upravo tada bili pravi „reprezentativci" svoje zemlje... A kad se samo setim velike bine, našeg nastupa i gromoglasnog aplauza tri, četiri hiljade ljudi nakon naše svirke... Shvatim da smo bili mali a u isti mah i veliki ljudi tog vremena.

Nakon završene srednje škole otišao je na odsluženje vojnog roka, 1991. godine. Taj period života, koji prati i raspad države, bi najradije zaboravio... Sredinom devedesetih dolazi u Novi Sad gde upisuje Višu tehničku školu na kojoj upoznaje društvo koje se već uveliko bavi svirkom po lokalima u gradu i okolini i koji imaju „upražnjeno" mesto bubnjara.

- Nisam mnogo razmišljao i upao sam u bend, mlad, željan muzike a i novac mi je bio više nego potreban za život i školovanje... - prokomentarisao je bio sam početak svoje karijere.

Vremenom, Aco potpuno prelazi u vokalne soliste i sa bendom „Maratonci 021" kreće u profesionalne vode sa kojim u avgustu 2000. godine izdaje svoj muzički prvenac za izdavačku kuću „Renome" iz Bijeljine pod nazivom „Ko će zaplakati pre". Album im donosi mnogo poziva za gostovanja po Bosni i Srbiji pa će uslediti i drugi album pod nazivom „Ima, ima dana" u decembru 2002. godine, ali ovaj put za izdavačku kuću „Grand production".

Posle šest godina više nego uspešne saradnje sa bendom, ipak odlučuje da nastavi kao solista, ali i kao tekstopisac, kompozitor, interpretator i izvršni producent kompletnog albuma pod naslovom „O ljubavi". Ovaj album izdaje u saradnji sa izdavačkom kućom „VIP" iz Beograda, početkom 2005. godine. Njegov autorski talenat i pesme za koje sam radi muziku i tekstove, uvode ga i u novi način učešća na estradnoj sceni jer od kolega dobija pozive za saradnju na njihovim albumima. Pojavljuje se kao autor pesama za Anicu Milenković, Feđu Dizdarevića, Kadi i druge.

Bonus video:

Instalirajte našu iOS ili android aplikaciju – 24sedam