Danas je Sveti Sava - školska slava: Na ovaj dan se ne nosi ništa crveno, a evo šta znači ako zagrmi!

27.01.2022

07:00

0

Sveti Sava je prvi srpski arhiepiskop, a 27. januara se proslavlja njegov dan

Danas je Sveti Sava - školska slava: Na ovaj dan se ne nosi ništa crveno, a evo šta znači ako zagrmi!
Printscreen/YouTube/Телевизија Храм

Vernici i sveštenstvo Srpske pravoslavne crkve danas slave Svetog Savu, odnosno Savindan, slavu koja je poznata i kao školska slava. Sveti Sava je sinonim za srpski narod, za sve ono što predstavlja naše duhovno biće.

Rođen je kao Rastko Nemanjić 1174. godine. Bio je raški plemić iz vladarske porodice Nemanjića. Odrekao se zemaljske vlasti i zamonašio se sa svojih 17 godina. Tada je postao Sava.

Bio je prvi srpski arhiepiskop, uticajni diplomata, a naša pravoslavna crkva ga slavi kao svog osnivača.

Rastko je bio najmlađi sin velikog župana Stefana Nemanje i brat kraljeva Stefana i Vukana. Proglasio je samostalnost raške crkve i postavio osnove Srpske pravoslavne crkve. Kada je napunio 17 godina, odlučio je da ode na Svetu Goru koja se sada nalazi u Grčkoj i postao monah. Toliko se zaljubio u pravoslavnu veru da je odlučio da napusti svoju titulu princa. Kasnije mu se pridružuje i otac Stefan Nemanja. Njih dvojica su 1198. godine oživeli zapušteni manastir Hilandar.

Nakon smrti oca, Sava odlučuje da posle dvadeset godina privremeno napusti monaški život i doprinese učvršćivanju i napretku srpske države. Sa posmrtnim ostacima svoga oca, koji je umro 1199. godine, Sava dolazi u Srbiju i nad njima miri svoju zavađenu braću, a zatim svog oca ponovo sahranjuje u Studenici.

Posle izmirenja braće, na Stefanovu molbu, Sava ostaje u Studenici i u njoj stvara novi duhovni i kulturni centar srpske države. Narednih osam godina Sava će biti iguman ovog srednjovekovnog hrama. Za to vreme je pisao i prevodio srpske spise, poučavao braću i prosvećivao narod. U Studenici otvara prvu školu srpske pismenosti i školu za sveštenike i kaluđere - postaje duhovni voda i ustrojitelj srpske države.

Bio je prvi srpski arhiepiskop, a sa tog mesta se povukao 1234. godine. Za naslednika je postavio Arsenija, koji mu je bio učenik. Sava se zatim uputio na drugo putovanje na Istok. Prema istorijskim spisima, umro je 1236. godine u Velikom Trnovu. Navodno je dobio upalu pluća. 

Njegove mošti je u manastir Mileševo preneo njegov nećak, kralj Vladislav, 1237. godine.

Kao školska slava, Sveti Sava se praznuje od 1840. godine, a bio je ukinut 1945, kada su komunisti došli na vlast. U škole je vraćen 1990. godine. Na taj dan nastava se ne održava, a osim u Srbiji, slavi se u Republici Srpskoj.

Narodna verovanja

Postoji narodno verovanje da na Svetog Savu ne sme da se nosi ništa crveno. Ovo verovanje potiče iz starih vremena, kad su seljaci strahovali da im vukovi ne pojedu stoku. Sveti Sava se smatrao pastirom i zaštitnikom stoke, te se ona na Savindan po običaju sama puštala na ispašu. Međutim, crveno se nije nosilo jer se verovalo da boja krvi privlači vukove, pa je do danas običaj ostao da se 27. janura ne nosi ništa crveno.

Isto tako na današnji dan ne valja otvarati britvu i oštriti noževe ili bilo koji alat, kako bi vukovima čeljusti ostale sklopljene.

Postoji i verovanje da je loš znak ako na Svetog Savu grmi i da će se sigurno nešto rđavo desiti, pošto su udari gromova izuzetno retka pojava zimi. O grmljavini na Svetog Savu govori se i u narodnoj pesmi "Početak bune na dahije": "Grom zagrmi na Svetoga Savu, usred zime, kad mu vreme nije, sinu munja na časne verige, potrese se zemlja od istoka, da se Srblji na oružje dižu."

Isto tako postoji i verovanje da sunčan dan na Svetog Savu donosi blagostanje i srećnu i rodnu godinu.

Bonus video

24sedam

 

 

Instalirajte našu iOS ili android aplikaciju – 24sedam Vest koja vredi

Izvor: 24sedam

Najčitanije Vesti