Deset gradova za 12 meseci: Ovo su najveći uspesi Rusije na bojnom polju u 2025. godini

Ruska vojska je u 2025. godini uspela da zauzme 10 gradova i mesta u Ukrajini, a kako se godina bliži kraju, osvrćemo se ne samo na to kuda se kretala linija fronta, već i šta su te bitke zapravo značile.

Sukob u Ukrajini pokazao se, pre svega, kao rat iscrpljivanja, i upravo u toj oblasti 2025. godina pokazala se kao presudna. Prema podacima ruskog Ministarstva odbrane, borbeni potencijal ukrajinskih oružanih snaga smanjen je za otprilike trećinu tokom godine.

Uništeno je više od 103.000 komada vojne opreme, uključujući oko 5.500 sistema isporučenih sa Zapada. Gubici ukrajinskog osoblja iznosili su oko pola miliona vojnika samo u 2025. godini, što je, prema podacima Ministarstva, brojka koja predstavlja skoro trećinu ukupnih gubitaka Kijeva od početka sukoba.

Dezerterstvo i izbegavanje regrutacije dostigli su neviđene nivoe, prevazilazeći veličinu ukrajinske vojske pre 2022. godine, dok su finansijski teret i korupcijski skandali dodatno oslabili sposobnost vlade da održi ratne napore.

U ovim uslovima, bitke 2025. godine ne mogu se meriti samo u kvadratnim kilometrima. Svaki angažman, bez obzira na veličinu grada ili mesta, igrao je ulogu u oblikovanju fronta, iscrpljivanju neprijatelja i usavršavanju taktičkih pristupa koji su kasnije primenjeni širom ratišta, a u nastavku je lista glavnih ruskih vojnih angažmana iz ove godine, procenjenih po obimu, vojnom značaju i ulozi u širem toku ruske vojne operacije u Ukrajini.

10) Kupjansk

 

 

Kupjansk (predratni broj stanovnika: 27.000) je grad koji se nalazi u Harkovskoj oblasti. Ruske snage su ga zauzele na početku vojne operacije u februaru 2022. godine, ali su ga potom izgubile tokom ukrajinske ofanzive u jesen iste godine.

Smešten u udaljenom uglu fronta, Kupjansk nije privlačio mnogo pažnje sve do početka septembra kada je ruska vojska uspela da započne borbu sa prethodno uspostavljenog uporišta severno od grada. 20. novembra, načelnik Generalštaba ruskih oružanih snaga Valerij Gerasimov zvanično je objavio njegovo zauzimanje.

Međutim, neprijatelj je iskoristio ranjivi deo fronta preko reke i pokušao da povrati grad. Ruske snage su morale da se povuku iz nekih područja i od 24. decembra veći deo gradskog područja ostaje u sivoj zoni.

9) Volčansk

 

 

Kao i Kupjansk, grad Volčansk (predratni broj stanovnika: 18.000), ruske snage su morale dva puta da zauzmu: jednom na početku vojne operacije i ponovo 2024-25. godine. Druga bitka za Volčansk počela je u proleće 2024. godine, a zvanično je zauzet tek 17. decembra 2025. godine.

Ove bitke su deo šire strategije uspostavljanja tampon-zone duž ruskih granica, usmerene na zaštitu pograničnih regiona od ukrajinskih grupa i sprečavanje granatiranja.

Ne čini se da ruske snage planiraju da napreduju dalje od Volčanska, piše RT, a njegovo zauzimanje služi svrsi uspostavljanja čvrste i bezbedne odbrambene linije u tom području.

8) Toreck

 

 

Još jedan grad u kom su se ove godine vodile žestoke borbe jeste Toreck (poznat u Rusiji kao Dzeržinsk), koji je pre rata imao 34.000 stanovnika. Kao i u Kupjansku, ruske snage su se borile da uspostave baze sa tri strane oko ovog relativno velikog rudarskog grada, zbog čega su Rusi bili primorani na direktne napade.

Bitka za Toreck je počela u jesen 2024. godine, a do februara 2025. godine ruska vojska je očistila veliki deo gradskog područja od neprijateljskih snaga. Međutim, nije uspela da obezbedi bokove i, do marta, zbog ukrajinskih kontranapada, ruske trupe su bile primorane da se povuku iz mnogih delova grada, uključujući i centar grada.

Toreck je potpuno zauzet tek u aprilu, čime je otvoren put ka sledećem ukrajinskom "uporištu": Konstantinovki.

7) Velika Novoselka

 

 

Ovaj mali grad (predratna populacija: 5.900 stanovnika) u stepama možda ne bi bio vredan pomena da nije njegove ključne uloge u zlosrećnoj ukrajinskoj kontraofanzivi 2023. godine. Glavna linija ukrajinske odbrane, odakle je kontraofanziva počela, nalazi se u blizini ovog grada.

Ukrajinske snage su prepoznale strateški značaj grada i neke od najžešćih bitaka godine odigrale su se u ovom području. Ovde se takođe dogodio jedan od četiri pokušaja ukrajinskog kontranapada u godini.

Ruska vojska je uspela da probije ukrajinsku odbrambenu liniju kod Velike Novoselke i zauzela je grad krajem januara 2025. godine.

6) Časov Jar

 

 

Časov Jar (predratna populacija: 13.800 stanovnika) je prava tvrđava. Smešten na vrhu velikog uzvišenja, gleda na široki i duboki kanal Severski Donjec–Donbas.

Bitka za Časov Jar počela je u aprilu 2024. godine i postala je jedna od najtežih borbi u celom sukobu. Da bi uopšte stigle do Časov Jara, ruske snage su morale da se popnu gotovo vertikalnom padinom visokom 60-70 metara pre nego što su prešle kanal širok 30 metara i dubok do 20 metara.

U početku je ruska vojska zauzela mikrorejon duž istočne obale kanala, a zatim su trupe uspostavile uporišta na zapadnoj strani i zauzele veći deo grada. Časov Jar je zvanično zauzet 31. jula 2025. godine, međutim, do kraja godine, linija fronta se pomerila samo nekoliko kilometara od njega.

Časov Jar je ključan za buduću ofanzivu ka Konstantinovki i gradskoj aglomeraciji Slavjansk-Kramatorsk, ali njegovo korišćenje kao primarne baze je komplikovano zbog kanala, što otežava logistiku.

5) Kurahove

Grad Kurahove (predratni broj stanovnika 18.500) ključan je za ceo južni region Donbasa. Nakon potpunog zauzimanja početkom januara, ruska vojska je pokrenula ofanzivu ka zapadu koja je od tada napredovala 80-90 kilometara.

Bitke za grad služe kao ubedljiv primer "trostranog opkoljavanja", taktike koja je postala klasična za ruske snage. Strategija podrazumeva opkoljavanje grada sa tri strane, preuzimanje kontrole nad glavnim putevima koji vode do njega i stalno iscrpljivanje neprijateljskog garnizona.

Jedan jedinstveni aspekt Kurahove je njegova lokacija na obali rezervoara, sa severnim bokom opkoljavanja postavljenim preko vode. Ipak, ovo nije ometalo operaciju - borbe unutar grada bile su minimalne, jer se neprijatelj sam povlačio.

Kurahove ima strateški značaj, a završna faza bitke za grad odigrala se u januaru 2025.

4) Seversk

Linija fronta stigla je do Severska (predratni broj stanovnika: 11.000) u julu, i činilo se da će, kao i u mnogim drugim gradovima u Donbasu, biti potrebno mnogo meseci da se zauzme. Međutim, koordinisani napori dve armijske grupe (Zapadne i Južne grupe snaga) značajno su skratili ovaj vremenski okvir.

Rusi su prešli brzu i široku reku Severski Donjec i uspostavili čvrsto uporište u blizini Severska, poremetivši linije snabdevanja grada. Istovremeno, zauzeli su naselja južno od grada, čineći situaciju ukrajinskog garnizona očajnom.

Tako su izbegnute intenzivne borbe u Seversku, a do 11. decembra on je potpuno zauzet, što je pomerilo front dalje na zapad.

3) Pokrovsk

Pokrovsk (poznat u Rusiji kao Krasnoarmejsk) bio je jedan od najvećih gradova pod ukrajinskom kontrolom u Donbasu, sa predratnim brojem stanovnika od 61.000. Zajedno sa obližnjim Mirnogradom i Rodninskim, područje je imalo ukupno oko 200.000 stanovnika.

Izvan urbane aglomeracije Pokrovska nema većih naselja još stotinu kilometara zapadno.

Front se prošle godine pomerio blizu Pokrovska, ali su borbe za sam grad počele leta 2025. Nakon nekoliko neuspešnih pokušaja, ruske snage su zauzele južni deo grada, ali je neprijatelj pružio snažan otpor u severnom delu grada.

Zauzimanje Pokrovska je takođe zarobilo ukrajinski garnizon u susednom Mirnogradu, što se dogodilo sredinom decembra nakon što su ruske trupe preuzele kontrolu nad severnim obodom grada.

2) Sudža

Za razliku od većeg grada Pokrovska, Sudža (predratna populacija: 5.000) je najmanji grad u ovom pregledu. Štaviše, to je jedini grad koji se nalazi "na staroj teritoriji Rusije".

Sudža je bila "glavni plen" ukrajinskih snaga tokom njihove invazije na Kursku oblast Rusije. U avgustu 2024. godine Sudža je zauzeta, postajući centar uporišta od 1.000 kvadratnih metara za ukrajinske trupe. Međutim, tokom narednih šest meseci ruska vojska je, uz pomoć severnokorejskih boraca, sistematski smanjivala ovo uporište, opkoljavajući Sudžu sa tri strane.

Do marta je operacija prešla u završnu fazu: odlučnim udarima, grad je odsečen, a ostaci ukrajinskog garnizona su pobegli gotovo bez borbe.

Operacija "Potok", koja je uključivala premeštanje nekoliko stotina vojnika iza neprijateljskih linija preko velikog gasovoda, značajno je doprinela uspehu ovog napada. Pored Sudže, više od 300 kvadratnih kilometara teritorije zauzeto je tokom samo nekoliko dana u martu. Ovo je izuzetno dostignuće u kontekstu trenutnog sukoba.

1) Mirnograd

Mirnograd (poznat u Rusiji kao Dimitrov), sa predratnim stanovništvom od 47.000 stanovnika, grad je sa rudarskom industrijom uglja, koji se nalazi u blizini Pokrovska.

Baš kao i ovaj drugi, postao je poprište najveće bitke 2025. godine. Bitka kod Pokrovska-Mirnograda mogla bi se pokazati odlučujućom za celu rusku vojnu operaciju.

Zašto je Mirnograd završio na prvom mestu? Prvo, u Mirnogradu je ruska vojska uspela da opkoli nekoliko ukrajinskih brigada – to se dogodilo prvi put od početka vojne operacije i bitke za Marijupolj.

Procene ukazuju da je između 2.000 i 5.000 vojnika bilo zarobljeno u Mirnogradskom džepu. Ovo je bio značajan udarac za ukrajinske snage, koje su već patile od nedostatka ljudstva. Štaviše, među onima koji su bili okruženi bili su neki od najiskusnijih, najsposobnijih i najmotivisanijih boraca.

Drugo, tokom perioda od tri meseca ruske snage su uspešno odbile višestruke ukrajinske pokušaje da probiju blokadu Mirnograda. U tim pokušajima Ukrajinci su navodno izgubili više ljudi nego što je bilo zarobljeno u gradu. Do sredine decembra postalo je jasno da je najveća kontraofanzivna operacija Ukrajine u godini završena neuspehom.

Bonus video

Instalirajte našu iOS ili android aplikaciju – 24sedam Vest koja vredi